Geschreven door Stichting Burnout op 20 december 2019 in blog

De WGBO (Wet geneeskundige behandel overeenkomst) is er vrije artsenkeuze voor de patiënt, en in het verlengde ervan vrije keuze van behandelaaar voor de patiënt.

Ook art. 8 EVRM (europese verdrag rechten van de mens) zegt dat je je privéleven slechts hoeft te delen met wie jij zelf uitkiest.

In de wetenschap is al decennia bekend (Google Scholar) dat de klik met de behandelaar de belangrijkste voorspellende succesfactor is voor behandeling.

Toch zijn er werkgevers die de keuze van een werknemer dwarsbomen:
1) ‘geen raamovereenkomst met die partij’ – non-argument, je kunt per traject een overeenkomst sluiten
2) ‘wij willen je bij partij B; partij A, jouw voorkeur, betalen je niet’.

Wat te doen?

Je kunt met bovenstaande argumenten gaan emailen.
Je kunt eisen dat je van partij B (voorkeur van je werkgever) een vrijblijvend oriënterend gesprek wilt met de boogde behandelaar, en een trajectplan wilt. Dan kun je beide eerlijk vergelijken
Je kunt in je plan van aanpak, waarover overeenstemming moet zijn tussen werkgever en werknemer, schrijven dat je partij A wilt (plan van aanpak: blanco voorbeeld: http://reintegratie.theater/downloadpagina/blanco-PLAN-VAN-AANPAK-nieuw-gemaakt-in-Word.doc ingevuld voorbeeld: http://reintegratie.theater/downloadpagina/ingevuld-vb-Coenen-fictieve-naam-alle-data-fictief-PLAN-VAN-AANPAKdocx.doc ).

Zolang jij partij A wilt en zegt dat jij het eens moet zijn met pva (plan van aanpak) en geen vertrouwen hebt in de behandelaar van partij B (des te sterker: na een behandelaar van partij B gesproken te hebben) is er een IMPASSE die maanden kan duren. ‘De aanhouder wint’.

Als je teveel druk voelt, kun je akkoord gaan met partij B, en als die niet goed helpt dat meteen rapporteren aan werkgever. Grote kans dat daarna alsnog partij A, jouw oorspronkelijke voorkeur, de opdracht gegund wordt.

Zoek ook op wat de beoordelingen zijn van partij B op:

Sommige werkgevers hebben niet veel emotionele intelligentie, en begrijpen niet dat klik behandelaar doorslaggevend is. En sommige bedrijfsartsen hebben iets tegen Stichting Burnout, omdat Stichting Burnout net als de wetgever (art. 7:453 BW) vindt dat elke bedrijfsarts zich aan een professionele standaard moet houden, kortom de relevante richtlijn met tests (in dit geval: burnout). Sommige bedrijfsartsen houden niet van tests en richtlijnen en gaan prat op hun ‘hocus pocus’ gevoel zonder professionele standaard.

Succes in ‘de aanhouder wint’!