Geschreven door Stichting Burnout op 31 juli 2019 in blog Nederlands

Het komt vaak voor dat huisarts en psycholoog zeggen dat je burn-out bent, maar dat de bedrijfsarts toch ‘beveelt’: ‘Werkhervatting’, bijvoorbeeld 4×4 uur.

We leggen hier uit hoe het juridisch zit, en wat je er praktisch het beste tegen kunt doen.

Tip 1). Aan uitspraken van deskundigen ‘je bent burn-out’ heb je niet zoveel in het juridische dossier. Vraag daarom huisarts en psycholoog om ‘burn-out’, op schrift te stellen, hoe kort dan ook. Met hun handtekening eronder. Als de huisarts het niet wil opschrijven, vraag hem dan: ‘Is het goed als ik u citeer en dat anderen contact met u opnemen?’. Dat is bijna altijd goed, dus schrijft je per email aan je huisarts: ‘Ik bevestig bij deze dat u mij toen en toen, op spreekuur datum…., ‘burn-out’ hebt bevonden’. Als huisarts geen ontkenning terugmailt, hebt u er wat aan, dan kunt u richting werkgever schrijven: ‘Zie bijgaand op schrift de bevindingen van mijn psycholoog, en dit zijn de contactgegevens van mijn huisarts, die mij ook burn-out vindt’. Dat moet op schrift, want alleen dan kan het meetellen in latere juridische uiteenzettingen. En schriftelijk telt nu eenmaal 1000x zo zwaar als mondeling.

Tip 2). De bedrijfsarts heeft richting u niets te zeggen. De bedrijfsarts is slechts adviseur van werkgever (art. 14.1 arbowet). Bij ziekte is het de WERKGEVER die beslist. En de werkgever moet ervoor zorgen dat een ingehuurde bedrijfsarts zijn richtlijnen nakomt. De bedrijfsarts is ook verplicht richtlijnen te volgen, art. BW 7:453. Zeg dit alles tegen de bedrijfsarts, en schrijf dit aan de werkgever. Bij elke werkhervattingsuggestie die u hoort, schrijf de werkgever:

‘U bent als werkgever verantwoordelijk voor werkhervatting, niet de bedrijfsarts. U mag als werkgever beslissen of ik wel of niet op het werk kom. Als naar het werk komen mijn ziekte verantwoordelijk, bent u aansprakelijk voor de ontstane vermijdbare, additionele schade. Hebt u toegezien of de bedrijfsarts de (burnout) richtlijn naleefde? Het is uw plicht als werkgever om dat te doen. Een werkgever kan zich nooit achter een zelf ingehuurde bedrijfsarts verschuilen, CRvB 19 nov 2009 BK:3713’.

Tip 3). Huur een advocaat in, google op ‘advocaat arbeidsrecht reintegratie’. Zet de advocaat in om uw werkgever duidelijk te maken dat werkhervatting nu vermijdbare, additionele schade veroorzaakt, en dat de burnout richtlijn eerst een distantiefase voorschrijft, en door werkgever te betalen externe deskundige burn-out herstelhulp, naar keuze werknemer.

Stel SAMEN met de advocaat een verzoek deskundigenoordeel UWV op, dat heel specifiek uitleg dat werkhervatting NU inhoudt dat u met een klap weer temidden van uw oude stressoren brengt, zonder werkaanpassing en zonder burnout herstel hulp, en dat dat de ziekte verergert.

Tip 4). Stel een plan van aanpak op, zie voor een format http://reintegratie.theater/downloadpagina/ingevuld-vb-Coenen-fictieve-naam-alle-data-fictief-PLAN-VAN-AANPAKdocx.doc

en zet daarin dat u eerst distantiefase nodig hebt, en externe burnoutherstelhulp naar uw keuze, en dan veel later pas werkhervatting en wel zodanig dat u begint met de leukste werkonderdelen die het meeste vertrouwen geven, dat uw oude stressoren zijn weggehaald en dat uw opbouw organisch is. (zie https://burnout.nl/sb_wp/blog-van-stichting-burnout/nadelen-van-te-snelle-werkhervatting-met-star-opbouwschema-bij-burn-out/)

Lever uw plan van aanpak bij werkgever in, en schrijf erbij: ‘Volgens Wet Verbetering Poortwachter dienen werkgever en werknemer consensus te bereiken over het plan van aanpak. Zonder consensus kan van reïntegratie geen sprake zijn’.

Zo krijgt u langzaam maar zeker uw zin. Een advocaat is nodig, evenals schriftelijke uitspraken. Wettelijk is e.e.a. in Nederland slechter geregeld dan in België, waar een ‘scheidsrechter-geneesheer’ bestaat die beslist over werkhervatting. In Nederland is het veel meer grijs gebied gelaten, wat in het voordeel van de werkgever is (tenzij u de wet, zoals bovenstaand, goed kent en een advocaat inschakelt)