Geschreven door Stichting Burnout op 30 juli 2019 in blog Nederlands

Omdat zelfs artsen soms geloven dat bij burn-out verhoogd cortisol meetbaar zou zijn, bij deze een ontmaskering van het sprookje. Ca. 20 minuten na de aanmaak van cortisol begint een negatieve feedbackloop, zodat weer minder corticol wordt aangemaakt. Dat mechanisme wordt hier beschreven: https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC3854162/

De HPA-as kan, bij langere duur van burn-out, wel dysfunctioneel worden, zodat ook juist minder cortisol een aanwijzing zou kunnen zijn. Een tekort of teveel cortisol (goed over 24 uur te meten!) zegt alleen maar iets over de dysfunctionaliteit van de HPA-as.

Paula Mommersteeg promoveerde in 2006 al op onderzoek waaruit zou blijken dat een bepaalde hormoonverhoging kenmerkend was voor burnout. De uitkomst van het promotieonderzoek luidt dat geen enkele hormoonverhoging of verlaging overeenkomt met burn-out – https://pure.uvt.nl/ws/portalfiles/portal/977397/PNEC_longitudinaal06.pdf